Metoda ta, oparta na znacznie pełniejszej ocenie niż poprzednie, może być z powodzeniem stosowana na wszystkich lisich fermach. Postęp uzyskiwany w jej wyniku może być jednak powolny i to wskazuje na konieczność systematycznej pracy przez dłuższy czas. Wymagania stawiane zwierzętom wybieranym do stada matecznego można w zakresie przyjętych cech podwyższać lub obniżać, co uzależnione jest od jakości pogłowia na rozpatrywanej fermie lisów. Zawsze jednak uzyskanie oceny niedostatecznej za którąkolwiek z cech powoduje wyeliminowanie lisa ze stada. Kolejną metodą selekcji jest wybór lisów do stada na podstawie ich oceny całościowej. Sumaryczna ocena ich cech ma tę zaletę, że pozwala możliwie wszechstronnie określić walory zwierzęcia. Dzięki temu nie usuwa się ze stada wartościowych skądinąd zwierząt, które tylko ze względu na jedną cechę nie sprostały określonym wymaganiom. Najlepszym sposobem takiej selekcji byłoby wybieranie lisów do stada na podstawie sumarycznego wyniku oceny podanego w formie wskaźnika (indeksu); stąd nazwa: selekcja wskaźnikowa.

Jakość skóry .