Przy posrebrzeniu od połowy długości tułowia aż do ogona stopień srebrzystości wynosi połowę (50%), a gdy występuje ono tylko miejscami od części lędźwiowej do nasady ogona - (25%). Różne są wymagania co do stopnia srebrzystości okrywy lisów srebrzystych. Ulegają one ogromnym zmianom wraz z modą. Częściej jednak bardziej cenione w przemyśle futrzarskim są lisy srebrzyste o pełnym posrebrzeniu całej okrywy włosowej. Czystość posrebrzenia jest kolejnym wskaźnikiem barwy okrywy lisów srebrzystych i białoszyjnych. Warunkuje ją obecność bezbarwnych (białych) stref na włosach pokrywowych, które występują ponad podszyciem Zależnie od ich długości mówi się o lepszej lub gorszej czystości posrebrzenia. Najlepsze jest, gdy strefa srebra jest średniej długości (15 -20 mm)- przy mniejszych długościach posrebrzenia jest jakby niepełna (przypomina posrebrzenie okrywy mieszańców lisa polarnego 1 srebrzystego) a przy dłuższych pasach okrywa jest jakby przesrebrzona. Posrebrzenie to, wzmocnione większym udziałem włosów pokrywowych ze strefami białymi, powoduje często zbyt duże rozjaśnieniafutra, zwane kredą co jest poważną wadą w umaszczeniu.

Jakość skóry .